حکایت «سنتوری» و قهرمان اصلی و آدم های اطرافش است. با این تفاوت اساسی که میان این یکی با قبلی ها تفاوت بسیار است و این قهرمان اصلا از سنخ - و از جنس- آن قبلی ها نیست. و البته شباهت این است که این تفاوت هم بر آمده از - خود - جامعه است. در واقع این تغییر شخصیت و این قهرمان پروری متفاوت، برآیند تغییر رخ داده در متن - و بطن - اجتماع است، نه چیز دیگر. تفاوت حمید هامون و علی سنتوری را باید در خود تفاوت های دهه شصت و هشتاد جست. تفاوت دو فضا و دو جامعه و دو برخورد و دو نگاه و دو نسل و دو شخص برآمده از محیط. همین می شود که نویسنده جوانی پس از دیدن «سنتوری» در تنها نمایش جشنواره ای اش با هیجان و شادی نوشت : « سنتوری، هامون نسل ماست.»

متن کامل را که در ماهنامه فيلم منتشر شده ، از این جا بخوانید.

متن کامل را که در روزنامه شرق منتشر شده ، از این جا بخوانید.

آن چه باعث شده ماجرای آغاز شده از سال 1376، حالا به این وضعیت بغرنج و تحمل ناپذیر برسد این است که آن زمان، در کنار آزاد سازی تجاری، آزاد سازی هایی هم در مورد خط قرمزها رخ داده بود و فیلم سازان با فراغ بال بیش تری فیلم می ساختند. ولی حالا دایره موضوع های قابل ساخت به قدری بسته و تنگ شده که هیچ کس وارد عرصه خطر پذیری نمی شود و ریسک نمی کند. نتیجه اش هم شده همین کمدی های خنثی و متکی به بازیگران طنزهای تلویزیونی. به همین دلیل، این نابسامانی در شرایط کنونی بیش تر جلب توجه می کند.

متن کامل این نوشته را از این جا بخوانید.

توقع این است که اگر وادی حرف و اظهار نظر شفاهی را پشت سر بگذاریم و سراغ نشریات و مکتوبات برویم، « نقد» دارای چهار چوب باشد و بی ربط یا با ربط به سیاست، از اصول موجه « نقد » پیروی کند. ولی این جا هم قلم در همان حکم زبان است و اغلب، این گونه نقد های متکی به سیاست، نوعی « واکنش مقدم بر نقد » است تا خود « نقد ».
وضعیت نقد سیاسی این روزهای ایران، چه در حوزه فیلم و چه در حوزه های ادبی و هنری دیگر، طوری است که پایین تر از گونه های دیگر نقد قرار می گیرد؛ آن هم در شرایطی که خود نقد در کلیت کنونی اش در سال های اخیر وضعیت بسامانی ندارد.

متن کامل را از این جا بخوانید.

"خواب خورشید" یکی ازمستندهای انتخاب شده جشن سینمای امسال اعلام شده. خوش حالم. بیش - و پیش - از هرچیز، از این که امسال یکی از حرفه ای ترین رقابت هاست و بسیاری از بزرگان و نام های معتبر سینمای مستند حضور دارند. از این هم نشینی خوش حالم.

متن خبر و اسامی فیلم های دیگر را از این جا ببینید.

روزی که پخش فیلم های سینمایی در سوپر مارکت ها آغاز شد، کم تر کسی تصور می کرد ته ماجرا به ساخت فیلم های ویدئویی توسط ویدئو رسانه ها برسد. ولی حالا چیزی جز این نیست.
تاثیر درازمدت این قضیه، نخریدن فیلم های سینمایی توسط شرکت های ویدئویی خواهد بود و آن ها ترجیح خواهند داد این بازار – به هر حال محدود – در اختیار تولیدات خودشان باشد تا تولیدات سینمای ایران. چرا که گذشته از سود فروش، بودجه تولید و خرید هم قابل مقایسه نیست. خطر اصلی هم که اکنون نشانه های آشکارش به چشم می خورد همین تن دادن به سلیقه مشتریان بقالی ها ست.

متن کامل این یادداشت را که در ماهنامه فيلم منتشر شده ، از این جا بخوانید.

مشكل اصلي آن جا رخ مي دهد كه به مرحله گره گشايي مي رسيم. اين جا همان جايي است كه حباب جذابيت ساختار و حتی منطق فيلمنامه مي تركد و استواري بناي فيلم فرو مي ريزد.
نمونه هاي اين گونه سينمايي بايد طوري باشد كه وقتي بيننده متوجه بازي خوردن قهرمان- و خودش- مي شود، مو به تنش سيخ شود و روي صندلي ميخكوب شود و در بهت بماند و... هنوز از شوك بيرون نيامده، شوك ديگري به او وارد شود و نكته ديگري گره گشايي شود، مثل اغلب فيلم هاي معماگونه و فيلم نوآرهاي اين چنينی. ولي آيا «كيفر» هم همين است؟
متن کامل را از این جا بخوانید. 

مستند خواب خورشید تازه ‌ترین ساخته ناصر صفاریان آماده نمایش شد.
به گزارش «پایگاه خبری فیلم کوتاه» این مستند به موضوع «عشق» در ترانه‌های ایرانی می‌پردازد و عشق و نفرت مطرح شده در ترانه‌های ایرانی از نظر سیر تاریخی و اجتماعی مورد بررسی قرار می‌گیرد.
خواب خورشید نخستین فیلم از سه‌گانه صفاریان درباره‌ تاریخ ترانه است که به تازگی آماده‌ نمایش شده است و دو فیلم دیگر در مرحله‌ تصویربرداری قرار دارد.
در این فیلم جمشید ارجمند، سیمین بهبهانی، خاطره پروانه، ناصر چشم‌آذر، فواد حجازی، علی محمدرشیدی، پری زنگنه، محمد سریر، علی محمد شیرازی، علی‌رضا عصار، یغما گلرویی، علی‌رضا میرعلینقی و افشین یداللهی صحبت می‌کنند و باران کوثری حضور دارد.
طرح، پژوهش، نگارش و کارگردانی مستند خواب خورشید برعهده ناصر صفاریان است و احمدرضا احمدی به او مشاوره داده است.
سایر عوامل این مستند عبارتند از: تصویر و نور: بابک بذر‌افشان، تدوین: پیام پارسا و ناصر صفاریان، صدابرداران: بابک سالک و مهرداد دادگری، صداگذار: مهرداد جلوخانی، هماهنگی و برنامه‌ریزی: ماهور احمدی، گروه گفت‌وگو: احمدرضا احمدی، شاهکار بینش‌پژوه، ماهور احمدی و ناصر صفاریان، عکس: پویان فقیری، تهیه‌کنندگان: ناصر صفاریان و مرکز گسترش سینمای مستند.

این فیلم ها  را هم در این چند سال مرتکب شده ام که شرح آن بماند برای سایت جدید :

- آزادی در مه

- یک بطری آب

- خاطره در قاب

- بانو مرا دریاب